هرگاه دلم ازاین قفس میگیرد
با فکر پریدنی نفسٰ میگیرد...

من از تپش ثانیه ها بیزارم
با هرگذری دقیقه پس میگیرد...

از هجمه ی این نگاهها میفهمم
گه گاه دلی خوی هوس می گیرد..

باید که گذر کنم از این آبادی
جایی که دلم رنگ عبث میگیرد..

باید بروم از این هیاهوٰ اما
با فکر پریدنی نفسٰ میگیرد....

شعر از ندا نوروزی