انعطافی ساده در طرحی هنرمندانه ای
مثل لیوان کــمر باریک قـــــهوه خانه ای

با همه شیرین زبانی های من تلخی و تلخ
چایــی و با قند پهلـــوی خودت بیگانـــه ای

چهره ات در هاله ای از دود شطرنجی شده
روی قلیان مات مانده  هیبت شاهانــــه ای

ناز انگشتم به لطف لمس تو نورانی است
مثل اینــکه دست بردم در پـر پــروانـــه ای

کوه خـــم میشد اگر جای تو بود آنسان کـــــه تو
صاحب همچین سری سنگین به روی شانه ای

کشته ها و مرده ها بسیار اما چاره نیست
تا تو پشت این جنایت های بی رحمانـه ای

عشق پیدا کردن سنگی ست در اعماق چاه
آنچه با یک مشت عاقل می کند دیوانـــــه ای

شعر از جواد منفرد