رهاست روسری نقره کوب ماه در آب
به گیسوان فروهشته ی سیاه در آب

شبیه مایده ای آسمانی است انگار
برای هرچه که ماهی ست عکس ماه در آب

رسیده اند همه ماهیان از این تصویر
به طرح روشن "ما هیچ ، ما نگاه" در آب

از این به بعد ولی شعر-برکه تاریک است
پری کوچک غمگین کشیده آه در آب

به دور بوته ی اندام او غمی ست زلال
شبیه ریشه ی شفاف یک گیاه در آب

اگرچه ماه ، پری را به بوسه ی خیسی
کشید اول اردیبهشت ماه در آب

ولی در این شب شهریوری می اندیشد
که آفریده پری را به اشتباه در آب

و هیچ گاه پری ماه را نمی بخشد
اگرچه دست بشوید از این گناه در آب

شعر از کبری موسوی قهفرخی