غزلسرا

دلم گرفته دوباره براي بعضي ها
نمي رود ز سر من هواي بعضي ها

به ماه گفت شبي ، آفتابگرداني
برو که پُر شدني نيست جاي بعضي ها

چي ام؟ نوار سياهي به روي قاب زمان
پُر است حافظه ام از صداي بعضي ها

غريب چون پسر نوح ، رانده از هر سو
نبود پشت سر من دعاي بعضي ها

شکوه مجلس شادي من نشد احدي
مني که کشته شدم در عزاي بعضي ها

درآغُل منِ چوپان عزا و عيد يکي ست
به هر بهانه دلم شد فداي بعضي ها

بهاي فرش دلم چون فزون شود چه غمي ست
اگر لگد بشود زير پاي بعضي ها

دلم گرفته براي گذشته هاي خودم
براي درد و دل و شانه هاي بعضي ها

طبيب شهرم و درمانده از علاج خودم
رواست بر دل من نارواي بعضي ها

شعر از محمدمهدي نورقرباني