غزلسرا

رقص لزگی بهانه خوبیست٬ که مرا آتشین صدا بزنی
پا به پایم بچرخی و من را٬ پیش مردم گلین صدا بزنی

نار برداری و بچرخانی در هوا تا بدست من برسد
و پر از اشتیاق نامم را در هوا و زمین صدا بزنی

چشم در چهره تو میرقصم ٬بیش از این در خودم نمی گنجم
که بپیچد به شانه ام دستت٬که مرا بیش از این صدا بزنی

تو پر از شور آذری هایی٬من عروس قبیله ای کوچک
میتوانی از این به بعد مرا ٬ماه این سرزمین صدا بزنی

شعر از فاطمه رمضان نیا