غزلسرا

دنبال رد پایی ام، از تو در افکار خودم
آخر چگونه من شدم اسباب آزار خودم؟

دلخوش به این بودم که تو سردی نمی کردی ولی
غافل که من خود بوده ام گرمای بازار خودم

من با پیامک های تو شاید خیالاتی شدم
می بستم از رفتار تو، من بی خبر، دار خودم

هر روز من پر می شد از این که کجایی با که ای ؟
بودی تو مال دیگران ، بودم گرفتار خودم

قبلا نبودم این چنین مشتاق دیدار کسی
سر در نمی آوردم از افکار و از کار خودم

امواج احساسات من می زد به کوه منطقت
گفتی که تسلیم منی، اما به اصرار خودم

شعر از مرجان علیشاهی