تو را به جان ِ ستاره دوباره ماه نکِش!
دوباره با قلم ِ باد تکیه گاه نکِش!

نگاه کن به تبسم به کف زدن به صدا
به روی خنده ی بی استخاره آه نکش!

تو از طراوت ِ بی انتهای پَر زدنی
مرا به جَرم ِ پریدن چنین سیاه نکش!

نگاه ِ سبز ِ من و تو در انتهای وفاست
به سوی زردی , ناباورانه راه نکش!

ببین به روی دلم مشق ِ عاشقی کردم
به روی مشق ِ شبم خط ِ اشتباه نکش!

شعر از ایلناز حقوقی